Szukasz psychologa w Katowicach? Nasza poradnia i gabinet zagwarantuje Ci pomoc!

Analiza systemów rodzinnych

Na podstawie wyników Gießen Testu, Rozmowy Kierowanej, Testu Uzupełniania Zdań oraz Testu Rysunku Rodziny można graficznie, za pomocą mapy rodziny, przedstawić strukturę każdego systemu rodzinnego. Mapa stanowi graficzne streszczenie opisu każdej z 30 zbadanych rodzin. Uzupełniona jest o opis i próbę wyjaśnienia – w nurcie myślenia systemowego – na podstawie otrzymanych wyników jakości interakcji w systemie. Zgodnie z podejściem fenomenologicznym, przed badaniami nie zostały postawione żadne hipotezy. W opisie zostały przedstawione jedynie najważniejsze wyniki poszczególnych metod, które mogą wyjaśnić podstawowe mechanizmy funkcjonowania rodziny. Wszystkie wyniki natomiast przedstawione są w tabelach. Indywidualne przedstawienie każdego systemu rodzinnego wynika z faktu, że każda rodzina stanowi jedyną i niepowtarzalną strukturę. Do wszystkich przedstawionych map rodzin należy zastosować następujący zapis oznaczeń:

– ojciec, pozytywny stosunek do siebie

– ojciec, ambiwalentny stosunek do siebie

– ojciec, negatywny stosunek do siebie

– matka, pozytywny stosunek do siebie

– matka, ambiwalentny stosunek do siebie

– matka, negatywny stosunek do siebie ko chore, DZ – dziecko zdrowe

– dziecko, pozytywny stosunek do siebie

– dziecko, ambiwalentny stosunek do siebie

– dziecko, negatywny stosunek do siebie

– ustosunkowanie pozytywne

– ustosunkowanie ambiwalentne

– ustosunkowanie negatywne

– duże wsparcie z zewnątrz

– małe wsparcie z zewnątrz

– brak wsparcia z zewnątrz lub wsparcie sporadyczne

Analiza systemów rodzinnych – dalszy opis

W funkq’onowaniu rodziny można zaobserwować dwa różne światy, w których znajdują się rodzice. Ojciec – oddany jedynie pracy, uważający, że rodzina jest w doskonałej „formie”, przekonany, że kocha i jest kochany przez wszystkich, że choroba pozwoliła nawet na zbliżenie się do siebie małżonków.

Matka jest przeciwnego zdania. Oskarża męża o ucieczkę od obowiązków związanych z opieką nad dzieckiem, nieustępliwość, brak pewności siebie, brak wpływu na otoczenie. Czuje się samotna i przeciążona ciężką pracą domową. Lęka się nawrotu choroby i śmierci dziecka. Lęk przed śmiercią dziecka jest tym większy, że matka obwinia się za jego chorobę. Gdy mąż wraca z pracy, dochodzi do sytuacji konfliktowych, których świadkami są dzieci. Oskarżany mąż („żona uważa, że jestem do niczego”) jednocześnie woli przebywać poza domem. Swojej pracy jednak nie lubi. Ojciec uważa, że istniejące sprzeczki małżeńskie są drobnymi konfliktami i jako małżeństwo radzą sobie z nimi oraz że nie ma potrzeby zmiany w sposobach radzenia sobie w sytuacjach konfliktowych. Przemęczona i z poczuciem osamotnienia matka wybucha często złością, której w szczególności doświadczają dzieci, a najbardziej dziecko zdrowe. Jemu stawia większe wymagania, ono jest też bardziej karcone („mama krzyczy”).

Zdrowe dziecko ma poczucie niesprawiedliwości. Widząc, że matka bardziej dba o dziecko chore, staje się zazdrosne o jej uczucia wobec niego. Powoduje to niechęć do matki i oczekiwanie na powrót ojca z pracy, gdyż ojciec nie krzyczy, przynosi prezenty. Woli przebywać w towarzystwie ojca. Jednocześnie ujawnia zachowania agresywne wobec chorego dziecka. Zachowania takie spotykają się z naganą matki. To sprawia, że czuje się przez matkę odrzucone. Powoduje to jednocześnie narastanie negatywnych uczuć wobec chorego rodzeństwa. Zdrowe rodzeństwo uważa, że ono samo doświadcza wielu negatywnych skutków choroby rodzeństwa. Dziecko chore znajduje się w konflikcie z dzieckiem zdrowym, doświadcza braku dobrych więzi z ojcem, krzyku matki. Zapytane, kim chciałoby być w swojej rodzinie odpowiedziało, że nikim z rodziny. Nie matką, bo krzyczy, również nie ojcem, bo „dla niego najważniejsza jest praca”.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.