Badania rozwoju myślenia w toku nauki szkolnej

Podsumowując w artykule z 1970 r.218 wyniki badań polskich, A. S z e – mińska stwierdziła, że wykryte przez Piageta prawidłowości rozwoju myślenia dziecka zależne są od rodzajów czynności umysłowych’, zaangażowanych w rozwiązywanie stawianych dzieciom problemów, od treści tych problemów oraz od ćwiczenia. Wyniki te nie przeczą teorii Piageta, ale ją uzupełniają i rozszerzają na istotne zagadnienia zewnętrznych uwarunkowań rozwoju poznawczego, co ma znaczenie także dla nauczania szkolnego (odwoływanie się do aktywnego rozumowania uczniów, a nie tylko zapamiętywania, dobór odpowiednich treści nauczania – problemów, stosowanie metod ułatwiających osiąganie przez uczniów wyższych form rozumowania).

Badaniom rozwoju myślenia w toku nauki szkolnej poświęcone są również prace Eddy Flesznerowej, która zajmowała się w nich kolejno: stosowaniem przez uczniów pewnych pojęć fizycznych: trudnościami związanymi ze współdziałaniem środków poglądowych i werbalnych w kształtowaniu pojęć: procesem abstrahowania, a w szczególności – jego rolą w praktycznym korzystaniu z posiadanej wiedzy teoretycznej, różnymi rodzajami abstrakcji (operowanie abstrakcjami otrzymanymi w gotowej posthci a samodzielne abstrahowanie), zmianami rozwojowymi w ich przebiegu, zależnością procesów abstrahowania od różnych warunków itp.2W

Duże znaczenie dla problematyki powstawania pojęć u dzieci i udziału w tym procesie analizy, abstrahowania i uogólniania mają szczegółowe badania eksperymentalne Andrzeja łowickiego (1910- 1972) w Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu nad procesem nabywania nowych pojęć. Prowadzone one były głównie na dzieciach i młodzieży w wieku 7 – 17 lat techniką „sztucznego języka” W wyniku tych badań Lewicki wyróżnił dwa odrębne procesy, wchodzące w skład abstrahowania: „abstrakcję pozytywną” i „abstrakcję negatywną”. Pierwsza z nich polega na analizie, tj. wyodrębnianiu istotnych właściwości przedmiotu, druga zaś – na pomijaniu cech nieistotnych, pełnym odrywaniu się od nich. Oba te procesy są nieodzowne dla prawidłowego tworzenia pojęć, ale ich przeciwstawność powoduje nieraz u dzieci trudności w przechodzeniu przez kolejne etapy złożonego procesu abstrahowania i uogólniania.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *