Szukasz psychologa w Katowicach? Nasza poradnia i gabinet zagwarantuje Ci pomoc!

Dziedzina zjawisk psychicznych w klasyfikacji Twardowskiego cz. II

Breńtano wyjaśnia istotę zjawisk psychicznych na podstawie przykładów, w przekonaniu, że „definicje polegające na wskazywaniu przypadków poszczególnych pomocne są zwłaszcza wobec nazw, nie będących w użyciu potocznym”6. Wśkazywanie na poszczególne przypadki przeżyć jako podstawę ich określenia stanowi charakterystyczny rys brentanowskiej psychologii deskryptywnej – rys empiryzmu. Podstawowe pojęcia czerpie się – jego zdaniem – z doświadczenia, co nie znaczy, by sądy na pojęciach tych oparte nie mogły mieć charakteru apodyktycznego. Brentano pragnie połączyć metodę empiryczną z postulatem apodyktycznej pewności. Np. pojęcia sądu i przedstawienia tworzy się na podstawie doświadczenia, co nie stoi jednak na przeszkodzie faktowi, by twierdzenie: „Nie ma sądów bez przedstawień” uznać za apodyktyczne. Oto brentanowśkie przykłady: „Tak więc słyszenie dźwięku, widzenie kolorowego przedmiotu, wrażenie ciepła lub zimna – jak też podobne stany fantazji, również myślenie pojęcia ogólnego (jeśli w ogóle coś takiego zachodzi), są tu przykładami, jakie mam na myśli. Następnie każdy sąd, przypomnienie, oczekiwanie, każde wnioskowanie, przekonanie lub mniemanie, a także wątpienie – są zjawiskami psychicznymi. Następnie również są nimi emocje: radość, smutek, obawa, nadzieja, duma, rozpacz, gniew, miłość, nienawiść, pożądanie, chcenie, zamiar, zdumienie, podziw, pogarda, itd. Natomiast przekładami zjawiisk fizycznych są: kolor, kształt, krajobraz, który widzę, akord, który słyszę, ciepło, zimno, zapach, których doświadczam, jak też i inne podobne obrazy poruszające moją wyobraźnię. Przykłady te wystarczają dla unaocznienia różnicy między obu klasami zjawisk” 7.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.