Szukasz psychologa w Katowicach? Nasza poradnia i gabinet zagwarantuje Ci pomoc!

Fenomenologia

Fenomenologia jest opisem danych (dosłownie tego, co „jest dane”) pochodzących z bezpośredniego doświadczenia. Stara się ona raczej rozumieć niż wyjaśniać zjawiska. Van Kaam (1966) definiuje ją jako „metodę psychologiczną [która] stara się odkrywać i wyświetlać zjawiska zachowania, tak jak ujawniają się one w bezpośrednim spostrzeganiu (s. 15). Fenomenologię uważa się czasami za metodę właściwą każdej nauce, ponieważ postępowanie naukowe zaczyna się od obserwacji bezpośredniego doświadczenia (Boring, 1950, s. 18). Koncepcja fenomenologii jest pięknie sformułowana w początkowym paragrafie książki Kohlera Gestalt psychology (1947 Psychologia postaci).

Wydaje się, że jedynym punktem wyjścia psychologii, tak samo jak wszystkich innych nauk, jest świat – świat odkrywany przez nas w sposób naiwny i bezkrytyczny. Później możemy tę naiwność zarzucić, iożemy natknąć się na problemy, które początkowo były przed nami zupełnie ukryte. Aby je rozwiązać, onieczne może się okazać wynalezienie pojęć, o których sądzić by można, iż mają małą styczność ierwotnym bezpośrednim doświadczeniem. Niemniej jednak cały ten proces musi wychodzić od naiwnego azu świata. Taki początek jest konieczny, ponieważ nie może wywodzić się z żadnych innych podstaw, oim przypadku, który można uznać za reprezentatywny dla wielu innych, ten naiwny obraz w tej chwili zy błękitne jezioro otoczone ciemnym lasem, duży, szary głaz, twardy i chłodny, który służy mi za enie, papier, na którym piszę, delikatny szum wiatru, który ledwie porusza drzewami, i silny, ficzny zapach łodzi i ryb. Ale w tym świecie jest coś więcej, w jakiś sposób widzę teraz inne jezioro, ejszym błękicie, nad którym znalazłem się parę lat temu i patrzyłem z jego brzegu na Illinois, jednakże az nie stapia się z błękitnym jeziorem, nad którym jestem obecnie. Jestem całkowicie przyzwyczajony dania tysięcy tego rodzaju obrazów, które pojawiają się, kiedy jestem sam. W świecie tym jest jeszcze dto, na przykład moje ręce i palce lekko przesuwające się po papierze. Teraz, kiedy przestałem pisać zglądam się wokoło, czuję się zdrowy i pełen wigoru. Ale w następnej chwili gdzieś w moim wnętrzu ię odczucie jakby niejasnego napięcia, które rozwija się w poczucie, że jestem zagoniony em przygotować ten rękopis za kilka miesięcy (s. 3-4).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.