Szukasz psychologa w Katowicach? Nasza poradnia i gabinet zagwarantuje Ci pomoc!

Napięcie u Lewina

Napięcie jest stanem osoby lub – mówiąc ściślej – stanem pewnego regionu wewnętrzno-osobistego względem innych regionów wewnętrzno-osobistych. Gdy Lewin mówi o dynamicznych właściwościach regionu czy komórki sfery wewnętrz- no-osobistej, to nazywa ten region systemem.

Napięcie ma dwie ważne teoretyczne właściwości. Pierwsza właściwość polega na tym, że istnieje tendencja do zrównania stanu napięcia w określonym systemie z wielkością napięcia w systemach otaczających. Jeśli na przykład system u jest w stanie wysokiego napięcia, a otaczające go systemy, b, c, d, e,f, są w stanie niskiego napięcia (rysunek 11-17), to wystąpi tendencja do przechodzenia napięcia z a do A, c, d, e,f} dopóki nie dojdzie do zrównania napięcia w całym systemie (rysunek 11-18).

Środki psychologiczne, za których pomocą napięcie zostaje wyrównane, noszą nazwę procesu. Procesem może być myślenie, przypominanie, odczuwanie, spostrzeganie, działanie itp. Na przykład u osoby stojącej przed zadaniem rozwiązania jakiegoś problemu występuje napięcie w jednym z jej systemów. W celu rozwiązania problemu i zredukowania w ten sposób napięcia osoba ta angażuje się w proces myślenia. Myślenie trwa dopóty, dopóki nie zostanie znalezione zadowalające rozwiązanie, a wtedy osoba ta wraca do stanu równowagi. Ktoś inny może chcieć przypomnieć sobie czyjeś nazwisko. Zostaje uruchomiony proces pamięciowy, nazwisko zostaje przypomniane, co umożliwia zredukowanie napięcia.

Aczkolwiek napięcie zawsze zmierza do stanu równowagi, to jednak ta teoretyczna właściwość odnosi się tylko do systemu jako całości, a niekoniecznie do wszystkich systemów cząstkowych. Napięcie w pewnym systemie cząstkowym może w rzeczywistości wzrastać w tym czasie, gdy cały system powraca do stanu równowagi. Dzieje się tak wtedy, gdy ktoś musi wybrać okólną drogę przy rozwiązywaniu jakiegoś problemu. W trakcie pokonywania tej drogi napięcie w jednym z subregionów może się wzmóc, mimo że cały ten proces doprowadzi w końcu daną osobę do stanu równowagi. Na przykład ktoś może podjąć się jakiegoś zadania wiedząc doskonale, że będzie musiał znosić zwiększone napięcie, lecz jednocześnie przewidując, że w wyniku końcowym uzyska doskonalszą równowagę sił.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.