Szukasz psychologa w Katowicach? Nasza poradnia i gabinet zagwarantuje Ci pomoc!

Opanowywanie gramatycznej struktury języka

Przed okresem wstąpienia do szkoły dziecko nie ujmuje słowa jako przedmiotu specjalnej wiedzy: dla niego słowo – to po prostu znak przedmiotu lub jego nieodłączna cecha.

N. G. Morozowa opisuje rozmowę z 6-letnią dziewczynką Lusią, którą zapytano: „Tle wyrazów teraz powiem: W pokoju stoi stół i krzesło”. „Dwa wyrazy: jeden stół i jedno krzesło” – Odpowiedziała Lusia. Liczba słów utożsamiona została przez dziecko z liczbą przedmiotów. To samo zjawisko występuje u dzieci w początkach ich nauki szkolnej (Bożowicz, Leontiew i inni, 1950, s. 112).

W toku nauki przedmiotem poznania staje” się najpierw dźwiękowa i graficzna strona wyrazu, a potem gramatyczna. Przy nauczaniu gramatyki wyraz zaczyna -występować jako określona część mowy, mająca swoją formę gramatyczną. Opanowywanie gramatycznej strony języka dokonuje się powoli. Początkowo dzieci zamiast określenia pojęć gramatycznych często podają charakterystykę i opis konkretnych przedmiotów. Dla dziecka bowiem, które rozpoczyna naukę gramatyki, wyrazy mają sens przede wszystkim konkretnie znaczeniowy. Nauka zaś gramatyki wymaga od dziecka właśnie abstrahowania od takiego sensu i wyodręb- nienia właściwości rozmaitych wyrazów z punktu widzenia przynależenia ich do tej lub do innej kategorii gramatycznej, fleksyjnej czy składniowej. Zadaniem nauczyciela uczącego dziecko mowy ojczystej jest ukazanie mu, że wyrazy są to zjawiska językowe, podporządkowane prawom i regułom- danego języka.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.