Szukasz psychologa w Katowicach? Nasza poradnia i gabinet zagwarantuje Ci pomoc!

Prawidłowa artykulacja dźwięku „R”

Również ograniczenie ruchomości języka oraz podniebienia miękkiego może być przyczyną seplenienia, podobnie jak i wadliwe różnicowanie kinestetyczne w obrębie zbliżonych czynnościowo do siebie grup mięśni artykulacyjnych. Dlatego też zarówno wadliwa budowa języka, szczęk, zębów, jak i różne zakłócenia kinetyczno-kinestetyczne pochodzenia ośrodkowego uniemożliwiają precyzyjne wykonanie określonych ruchów artykulacyjnych, niezbędnych do wypowiedzenia tego dźwięku, i stają się przyczyną seplenienia.

Reranie, jak już wspomniano, jest tym typem bełkotania, które objawowo polega na nieprawidłowym wymawianiu dźwięku r. Należy tu podkreślić, że w różnych językach dźwięk r ma różną specyfikę ar ty kułacy j- ną, a w niektórych językach w ogóle nie występuje.

W języku polskim prawidłowa artykulacja dźwięku r polega na wibrowaniu uniesionego ku górze końca języka. Ten ruch artykulacyjny jest trudny do wykonania i dlatego częstą przyczyną rerania jest kinetyczna, tzn. ruchowa niewydolność artykulacyjna pochodzenia ośrodkowego, chociaż i tutaj również przyczyną wady wymowy może być wadliwa budowa obwodowego aparatu artykulacyjnego (najczęściej języka) oraz trudności słuchowego różnicowania.

Należy dodać, że na skutek utrwalonych w pierwszych latach życia wadliwych stereotypów słuchowo-artykulacyjnych dziecko może wymawiać dalej nieprawidłowo te same dźwięki, jakkolwiek poziom analizy i syntezy słuchowej oraz poziom rozwoju ruchowego pozwoliłyby mu już na ich prawidłowe wybrzmiewanie.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.