Szukasz psychologa w Katowicach? Nasza poradnia i gabinet zagwarantuje Ci pomoc!

Relacje pomiędzy dziewczętami i chłopcami – dalszy opis

O zależności wzajemnych kontaktów młodzieży obu płci od czynników społecznych świadczą niektóre fakty, ilustrujące dobitnie, jak silny jest wpływ oddziaływania wychowawczego na układ wzajemnych stosunków między młodocianymi. W klasach koedukacyjnych, na przykład, pozostających pod dobrą opieką wychowawczą, powstają formy współżycia towarzyskiego i współdziałania społecznego, które niwelują i redukują do minimum antagonizmy płci.

W następnym stadium, przypadającym na 15-16 r.ż. (kl. IX-X) rysem charakterystycznym jest obopólne żywe zainteresowanie. Jest to okres tworzenia się „par”, pierwszych spotkań, pierwszych kontaktów uczuciowych i zbliżeń zmysłowych. Zachowanie się obu płci w tym okresie cechuje się chęcią zwrócenia na siebie uwagi za wszelką cenę. Chłopcy popisują się siłą, zręcznością, odwagą, dowcipem, starają się pognębić swoich rywali w oczach drugiej płci i wysunąć na plan pierwszy. Dziewczęta podkreślają swoją kobiecość za pomocą stroju, fryzury itp. Obie strony wykazują wybitną dbałość o wygląd zewnętrzny. Akcentują na każdym kroku swoją dojrzałość przez palenie papierosów, swobodny sposób bycia, fanfaronadę, akty podkreślające niezależność od dorosłych itp. Zachowanie się młodzieży w tym okresie jest pełne sztuczności i pozy. Dziewczęta zachowują się zbyt swobodnie, a nawet prowokująco, są wy- ‚ niosłe i niedostępne albo wstydliwe, przybierają pozy aktorek filmowych i stawiają wysokie wymagania chłopcom pod względem obycia, manier, ogólnej dojrzałości. Chłopcy, pozostając pod względem ogólnej dojrzałości ciągle w tyle za dziewczętami, próbują nadrobić swoje braki „wyczynami”, aroganckim sposobem bycia, nadmierną pewnością siebie i często agresywnym, a nawet brutalnym zachowaniem się wobec dziewcząt. Istnieje w tym okresie duża rozbieżność między kontaktami indywidualnymi a zachowaniem się w grupie, z reguły cechującym się niższym poziomem oraz bardzo często antagonizmem, który stanowi pozostałość poprzedniego okresu. Dotyczy to oczywiście sytuacji, kiedy brak właściwego oddziaływania wychowawczego i młodzież pozostawiona jest sama sobie (Łapińska, 1960).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.