Szukasz psychologa w Katowicach? Nasza poradnia i gabinet zagwarantuje Ci pomoc!

Samopoczucie ucznia w zespole

Dzieci osiągają wyżej scharakteryzowany poziom rozwoju społecznego, jak wskazują na to doświadczenia, w końcu młodszego wieku szkolnego, jeśli uważnie i przy zastosowaniu przemyślanych metod wychowawczych realizswany jest proces kierowania nimi82.

Głęboka i rzeczywista znajomość życia społecznego klasy, nie tylko jako zespełu złączonego wspólnymi celami i posiadającego formalną strukturę, ale i jako zespołu rówieśników, w którym różnie układają się stosunki między jednostkami i mniejszymi, nieformalnymi grupkami, jest nieodzowna dla nauczyciela-wychowawcy.

W poznaniu tej nieformalnej struktury klasy (jak i innych grup dziecięcych) pomocne mogą być znane z psychologii społecznej techniki socjometryczne M. Narzędziem badania jest test socjometryczny, w którym wskaźnik dla charakterystyki wzajemnych stosunków społecznych stanowi wybór, odrzucenie lub brak wyboru współtowarzyszy według podanego w teście, ważnego dla życia grupy kryterium (kryteriów). Za pomocą tej techniki można stosunkowo szybko wniknąć w strukturę społeczną danej grupy, ustalić hierarchię pozycji w grupie i miejsce każdego członka w tej hierarchii, wykryć osoby najbardziej wpływowe w grupie, jak również osoby izolujące się lub odrzucone przez grupę. Socjogramy, tj. wykresy przedstawiające w jasny sposób te wszystkie stosunki w grupie (por. rys. 77 w rozdz. X), ukazują zarówno kontakty międzyjednostkowe, jak i międzygrupowe (np. dziewczęta – chłopcy) oraz istniejące podgrupy i ich przywódców. Technika socjometryczna umożliwia również badanie zmian zachodzących w strukturze stosunków społecznych pod wpływem określonych czynników. Jest łatwym i pożytecznym narzędziem badawczym dla psychologów zajmujących się rozwojem stosunków społecznych, a dla nauczycieli może stanowić nieocenioną pomoc w ich pracy wychowawczej z dziećmi i młodzieżą.

Samopoczucie ucznia w zespole i ocena własnych możliwości zależy w dużej mierze od stosunku do niego współtowarzyszy, samoocena zaś ma bezpośredni wpływ na rozwój umysłowy i uczuciowy dziecka. Antagonizmy, konflikty i napięcia we Wzajemnych stosunkach absorbują siły psychiczne i energię, które można skierować w innym, pozytywnym kierunku. Eliminowanie wstrząsów uczuciowych, wykorzystanie wzajemnych sympatii, spowodowanie sytuacji, w których rodzą się między dziećmi stosunki przychylności – wzmagają nie tylko życie społeczne, ale i aktywność intelektualną. Procesy myślenia zaczynają przebiegać sprawniej i wydatniej, pogłębia się motywacja do uczenia się i do szerzej pojętego działania. Wszystko to wywiera wpływ na kształtowanie się osobowości dziecka.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.