Szukasz psychologa w Katowicach? Nasza poradnia i gabinet zagwarantuje Ci pomoc!

Specyficzne metody badawcze kierunków psychologicznych cz. II

Czasem prowadzą specyficzne badania eksperymentalne. W jednym z nich dawano osobom środki farmakologiczne, takie jak LSD-25, które zmieniały subiektywne doświadczenia, które wywoływały nowe emocje i przeżycia poznawcze. Takie zabiegi – zdaniem niektórych zwolenników tego kierunku – pozwalają lepiej zrozumieć „dynamiczne pole fenomenologiczne” i prawa, które nim rządzą.

Metody poznawania ludzi stosowane przez psychologów humanistycznych są z reguły bardzo proste. Najważniejszym źródłem wiedzy o człowieku bywają najczęściej jego bezpośrednie wypowiedzi o samym sobie.

W centrum zainteresowań psychologów humanistycznych znajduje się również pytanie, jak ułatwić i przyspieszyć harmonijny rozwój jednostki, co robić, aby umiała ona aktualizować swoje potencjalne szanse, aby stała się autentycznym i twórczym człowiekiem. Psychologowie ci odrzucają zasady inżynierii behawiorystycznej i psychoterapii analitycznej konstruując własne metody i techniki rozwoju oso by. Przykładowo omówię psychoterapię skoncentrowaną na kliencie, grupy spotkaniowe oraz wychowanie humanistyczne.

Najbardziej popularną terapią z tego kręgu jest terapia skoncentrowana na pacjencie (client – cent- red – therapy), którą stworzył Rogers. Stosując ją lekarz lub psycholog pozostawiają pacjentowi o- gromną samodzielność, nie poddają go zewnętrznym oddziaływaniom korekcyjnym, nie formułują dyrektyw. Sukces w leczeniu zaburzeń zależy głównie od postawy terapeuty. Postawa ta – zdaniem Roger- sa – powinna opierać się na trzech zasadach. Po pierwsze, zachowanie terapeuty musi być kongruentne, czyli zgodne z jego prawdziwymi przekonaniami. Nie może on grać roli, wkładać maski i udawać, że podoba mu się to, czego w istocie nie znosi. Słowem terapeuta powinien być sobą. Takie kongruentne zachowanie jest rzadkością we współczesnym święcie. Po drugie, psycholog czy psychiatra muszą bezwarunkowo akceptować pacjenta, muszą szanować go takim, jakim aktualnie jest. Muszą stworzyć ciepły i przyjemny klimat, w którym znikną lęki i zagrożenia i w którym chory będzie mógł swobodnie mówić o sobie. Po trzecie, ważne znaczenie posiada empatyczne rozumienie, czyli „wczuwanie się” w świat pacjenta – próba ujęcia prywatnego doświadczenia tak, jak ujmuje ją sam chory. Terapeuta powinien zrozumieć przeżycia pacjenta i czynniki, które blokują jego rozwój. Nie powinien zaś ich oceniać i krytykować.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.