Szukasz psychologa w Katowicach? Nasza poradnia i gabinet zagwarantuje Ci pomoc!

Struktura interakcji społecznej

Obecność partnerów wpływa na nasze zachowanie w zależności od tego, czy są oni jedynie publicznością czy współuczestnikami interakcji społecznej. W pierwszym przypadku partnerzy przyśpieszają wykonywanie czynności: w drugim ich wpływ jest większy: przyczyniają się do rozproszenia odpowiedzialności, co może prowadzić do powstrzymania się od działań.

W rozdziale tym opisaliśmy cztery teoretyczne ujęcia interakcji społecznej. Interakcjonizm symboliczny definiuje znaczenie sytuacji społecznej i łączy działania ze współuczestnikami. Ujęcie dramaturgiczne traktuje działanie jako przedstawienie – tworzenie społecznej scenerii, w której odbywa się interakcja: kładzie także nacisk na sterowanie wrażeniami (przedstawianie jaźni i narzucanie roli partnerowi) podczas wymiany. Etnometodologia opisuje ukryte reguły i często milcząco przyjmowane założenia kierujące interakcją społeczną. Wymiana społeczna koncentruje się na analizie kosztów I korzyści interakcji społecznej: pozostajemy tylko w takich sytuacjach, w których korzyści przewyższają koszty.

Omówiliśmy także znaczenie społecznego tworzenia rzeczywistości, w której zachodzi interakcja. To społeczne tworzenie obejmuje tworzenie kultury, jej wbudowanie w już istniejącą, szerszą rzeczywistość, oraz uczenie się i akceptację tej rzeczywistości. Wspomnieliśmy także o znaczeniu porozumiewania się jako głównego środka interakcji społecznej.

Ostatnią kwestią omówioną w tym rozdziale była struktura interakcji. Zestaw roli jest ważnym elementem organizującym interakcję społeczną. Rezultatem tej struktury jest więź społeczna – sieci stosunków społecznych. Sieci te mają gęstość, dostępność i zasięg. Stanowią one niezmiernie przydatne narzędzie w analizie socjologicznej, szczególnie w łączeniu jej poziomów mikro i makro.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.