Szukasz psychologa w Katowicach? Nasza poradnia i gabinet zagwarantuje Ci pomoc!

Technika wypracowań lub prostych pytań jako metoda badań

Techniki te cieszą się na ogół powodzeniem wśród młodzieży, o ile zostaną spełnione dwa podstawowe warunki: 1) badania będą prowadzone w nastroju przychylnego współdziałania ze .strony młodzieży: 2) przy zastosowaniu i ścisłym przestrzeganiu zasady anonimówości.

Technika wypracowań lub prostych pytań ma szereg niewątpliwych zalet. Bazując na skłonności młodzieży do autoanalizy, apelując do potrzeby zwierzeń, pozwala uzyskać obszerny, wyczerpujący materiał. Zagadnienia poruszane w wypracowaniach uzyskują hierarchię nadaną im przez indywidualność badanego – bardziej szeroko i gruntowniej’ wypowiada się on na tematy, którymi jest aktualnie zaabsorbowany. Swoboda stylu, składni, interpunkcji pozwala na trafne rozłożenie akcentów emocjonalnych.

Do najważniejszych zarzutów, obejmujących zresztą wszystkie tech- niki werbalne, należą: brak gwarancji szczerości wypowiedzi oraz ich subiektywizm. Istotnie, nigdy nie jesteśmy pewni, czy badani mówią o faktycznych swoich doświadczeniach, przeżyciach, marzeniach, czy też o tym, co uważają za właściwe powiedzieć. Nie wiemy również, czy i w jakim Stopniu aktualne nastawienie emocjonalne przyczyniło się do zniekształcenia opisywanych faktów lub przeżyć. Niektórzy autorzy celem zwiększenia współczynnika obiektywności stosują dodatkowe sposoby, jak np. ocena wypracowań przez kilku „sędziów kompetentnych” lub powtórne pisanie przez młodzież na dany temat po upływie .kilku miesięcy.

Dużą rolę w procesie poznawania psychiki młodocianych odgrywa analiza wytworów tego rodzaju, jak: listy, pamiętniki, dzienniki, Utwory literackie itp. Specjalną rangę, jako nieocenione źródło poznawania młodzieży, uzyskały w swoim czasie dzienniki pisane przez młodzież. Zwrócił na nie uwagę G. S. H a 11, ale metodę tę wykorzystała i rozpowszechniła Ch. Biihler (1925), która opracowała jednocześnie teorię naukowego wykorzystania materiałów zawartych w pamiętnikach i dziennikach. Posługiwali się tą metodą również i inni psychologowie, jak E. Sp rang er, O. Tum lir z, W. Stern, a z polskich autorów S. Baley i S. Szurnąn.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.