Szukasz psychologa w Katowicach? Nasza poradnia i gabinet zagwarantuje Ci pomoc!

Jakie wnioski można wyciągnąć na podstawie wyniku badania?

Trzeba tu od razu zwrócić uwagę na fakt, iż tak rozumiana norma niewiele na wspólnego ze stanem „idealnym”, najbardziej pożądanym w rozwoju dziecka, ze stanem, który byłoby zdolne osiągnąć w odpowiednio sprzyjających warunkach. Ze względu na indywidualne różnice w rozwoju dzieci, norma w przybliżeniu tylko (którego stopień, zawsze należy znać) reprezentuje wskaźniki prawidłowego rozwoju. testem dziecka-106, oznacza tq, że „prawdziwy” wynik tego dziecka waha się między 103 a 109.

Na jakiej grupie dzieci test był wystandaryzowany i znormalizowany, dla jakiej populacji grupa ta była reprezentatywna? Jeżeli uczyniono to np. w odniesieniu do dzieci w Ameryce, można z normami tak ustalonymi porównywać tylko dzieci amerykańskie: przyrównanie wyników uzyskanych przez dziecko polskie do norm nie ustalonych w Polsce nie upoważnia do żadnych wniosków – nie można wtedy ocenić, czy jest ono rozwinięte powyżej, czy poniżej średniego poziomu rozwoju naszych dzieci.

Jakie wnioski można wyciągnąć na podstawie wyniku badania? W tym celu należy wiedzieć, w stosunku do jakiego zachowania się dziecka lub jakich jego właściwości została sprawdzona trafność testu: Czy stwierdzono np. zależność między wynikiem badań testowych a postępami w szkole, czy też może między nimi a emocjonalnością dziecka, itp. oraz jaki ustalono stopień tej trafności.

W świetle wszystkiego, co powiedzieliśmy tutaj, jasne się staje, że do7 wolne przeróbki testów, ich tłumaczenia czy fragmenty z nich wzięte, czy Wreszcie wymyślone przez kogoś próby eksperymentalne – nie mogą być stosowane jako testy psychologiczne przed sprawdzeniem ich rzetelności i trafności, przed dokonaniem normalizacji i standaryzacji.

Dyskusja nad stałością i wartością diagnostyczną ilorazu inteligencji

Ważne jest, aby zdawać sobie sprawę z ograniczenia wniosków, jakie można wyciągnąć na podstawie badań testami, którymi współcześnie dysponujemy. Wiąże się to m.in. z faktem, iż z reguły bierzemy pod uwagę w tych badaniach ich ostateczny wynik, czyli wytwór dziecka, ignorując czynności umysłowe, czy ogólnie mówiąc – procesy, które do tego wyniku doprowadziły. Tymczasem, według wielu autorów, one to właśnie stanowić dopiero mogą adekwatną podstawę dla diagnozy.

Sprawa jest szczególnie skomplikowana, gdy wnioski wyciągane na podstawie badań testowych dotyczą nie zachowania się dziecka w innej sytuacji czy w innym czasie, niż było ono badane, ale jakichś jego ogólniejszych właściwości. Wnioski takie opierają się wtedy bowiem –w większym stopniu niż kiedy indziej – nie tylko na wskaźnikach empirycznych stwierdzonych w badaniach, lecz także na skomplikowanym rozumowaniu, na rozmaitych teoretycznych założeniach, nie zawsze słusznych.

Jako przykład nasuwających się tu trudności może służyć dyskusja nad stałością i wartością diagnostyczną ilorazu inteligencji, używanego w testach jako wskaźnik poziomu inteligencji jednostki47. Otóż, na. podstawie badań testowych pewnej liczby dzieci różni autorzy wyciągali wniosek, że iloraz inteligencji, traktowany jako wskaźnik jej poziomu, nie zmienia się w ciągu życia. Stwierdzenie to uznawane było przez wiele lat za pewnik, stanowiło rzekomy dowód tego, że zdolności intelektualne są wrodzone.

Zdecydowanie zaatakowała to twierdzenie z pozycji teoretycznych psychologia radziecka: wychodząc z założeń materializmu dialektycznego . i historycznego, wysunęła tezę, że zdolności intelektualne kształtują się i zmieniają w ciągu życia, stanowiąc wyraz interakcji wrodzonych zadatków z pozostałymi czynnikami rozwoju psychicznego. Potwierdza takie stanowisko praktyka, wskazująca, jak zmieniają się ludzie pod wpływem zadań życiowych i czynników wychowawczych. Życie wykazywało poza tym, że dzieci, uznane przez psychologów pracujących w poradniach dla dzieci (tzw. pedologów) za niedorozwinięte na podstawie stwierdzonego u nich niskiego ilorazu inteligencji, w różnych sytuacjach życiowych wykazują zdolność wykonywania skomplikowanych nawet zadań. Iloraz inteligencji nie zawsze jest zatem adekwatnym wskaźnikiem poziomu umysłowego

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.